"ΒΙΒΑ ΖΑΠΑΤΑ!"
Μια αντιπροσωπεία των Μεξικάνων του Μορέλος ήρθε στην πρωτεύουσα...
για να δει τον Πρόεδρό της Πορφίριο Ντιάζ.
Πότε θα πάρεις ένα πραγματικό μαχαίρι;
Μπορείς να κρατήσεις αυτό.
- Ποιος έχει τα χαρτιά σας; - Εδώ είναι.
Καλημέρα παιδιά μου.
Ελάτε. Ελάτε κοντά.
Εδώ είναι τα ονόματά τους, Πρόεδρέ μου.
Λοιπόν, παιδιά μου, ποιό είναι το πρόβλημά σας;
Κάποιος πρέπει να το πει. Ήρθατε για κάτι.
Ναι, Πρόεδρέ μου, Ήρθαμε για κάτι.
Λοιπόν, εσύ. Πες μου.
Ξέρετε την περιοχή;
Την περιοχή με τον μεγάλο άσπρο βράχο νότια από το Anenecuilco;
- Πρόεδρέ μου, η αντιπροσωπεία μας... - Σσσ!
- Μας πήραν τη γη μας. - Ποιος σας πήρε τη γη σας;
Παιδιά μου, όταν κάνετε καταγγελίες, να είστε βέβαιοι ότι έχετε τα στοιχεία.
- Ποιος σας πήρε τη γη σας; - Το μεγαλύτερο μέρος.
- Μεγαλύτερο κι από ένα βασίλειο. - Πήραν τις κοιλάδες μας.
- Μας άφησαν μόνο το λόφο με τα βράχια. - Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε τα καλαμπόκια μας.
Ναι. Υπάρχει ένα νέος φράχτης με αγκαθωτό σύρμα.
Δεν μπορούμε να ταΐσουμε τις αγελάδες μας. Ξέρετε τα τρία σπίτια στον άσπρο βράχο;
- Τα έκαψαν! - Φυτεύουν ζαχαροκάλαμα στη γη μας.
Μπορείτε να αποδείξετε ότι σας ανήκει αυτή η περιοχή;
Η γη ανήκει στο χωριό μας σε όλη την ιστορία.
Έχουμε χαρτιά από το Ισπανικό στέμμα και από τη Μεξικανική Δημοκρατία.
Αν αυτό είναι αλήθεια δεν έχετε πρόβλημα. Τα δικαστήρια θα το τακτοποιήσουν.
Θα σας στείλω στον προσωπικό μου δικηγόρο.
Αλλά πριν τον δείτε, θα πρέπει να βρείτε τα ακριβή σας σύνορα.
Να τα ελέγξετε με τους τίτλους σας.
Επαληθεύστε τα σύνορά σας. Στοιχεία. Στοιχεία!
Τώρα, παιδιά μου, έχω άλλες υποθέσεις να ασχοληθώ.
Είμαι ο πρόεδρός σας για 34 χρόνια. Δεν είναι εύκολη δουλειά να είσαι πρόεδρος.
Ευχαριστούμε, Πρόεδρέ μας.
- Ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε, Πρόεδρέ μας.
Τι έχουμε μετά;
Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα σύνορα, Πρόεδρέ μου.
Η γη είναι περιφραγμένη και φρουρείται από οπλισμένους.
Φυτεύουν ζαχαροκάλαμα στους αγρούς με τα καλαμπόκια μας.
- Τα δικαστήρια... - Με την άδειά σας...
Τα δικαστήρια;
Ξέρετε καμιά εύφορη γη που να κερδήθηκε ποτέ από αγρότες;
Έχουν πάρει τη γη σου;
Έχουν πάρει τη γη του πατέρα μου εδώ και πολύ καιρό, Πρόεδρέ μου.
Παιδιά μου, είμαι ο πατέρας σας, ο προστάτης σας. Είμαι από το αίμα σας.
Αλλά πιστέψτε με, αυτά τα ζητήματα παίρνουν χρόνο. Πρέπει να έχετε υπομονή.
Με την άδειά σας. Φτιάχνουμε τα τορτίγια μας από καλαμπόκι, όχι από υπομονή.
Και η υπομονή δεν μπορεί να περάσει ένα φράχτη με οπλισμένη φρουρά.
Για να κάνουμε αυτό που προτείνετε, να επιβεβαιώσουμε εκείνα τα σύνορα...
...χρειαζόμαστε την εξουσιοδότησή σας.
Δεν μπορώ να προσφέρω τέτοια εξουσιοδότηση.
- Αλλά μας συμβουλεύετε. - Μπορώ μόνο να συμβουλεύω.
Τότε φυσικά, Πρόεδρέ μου, θα κάνουμε ό,τι μας συμβουλεύετε.
Ευχαριστώ. Με την άδειά σας.
Εσύ!
- Ναι, Πρόεδρέ μου. - Πώς σε λένε;
- Ζαπάτα. - Τι είναι αυτό;
Εμιλιάνο Ζαπάτα.
Έτοιμος.
Ευχαριστώ τέκνο μου.
Ευχαρίστησή μου, Πάτερ.
Ελάτε από δω! Ελάτε από δω!
Εδώ! Εδώ, εδώ!
Εδώ!
Πηγαίνετε πίσω! Πηγαίνετε πίσω!
Πιάστε αυτόν με το άσπρο άλογο, Αυτόν πρέπει να πιάσουμε!
Αυτός είναι, αυτός με το άσπρο άλογο. Αυτός είναι, πάμε!
Ζαπάτα! Εμιλιάνο Ζαπάτα!
Εμιλιάνο Ζαπάτα!
Ζαπάτα! Εμιλιάνο Ζαπάτα!
Ο ανόητος, ακόμα προχωράει.
- Ποιος νομίζεις ότι είναι; - Ένας ξένος.
- Να τον σκοτώσω; - Όχι.
- Πυροβόλησε μπροστά του ξανά. Μη τον χτυπήσεις.
Όταν θέλω να χτυπήσω, χτυπώ. Όταν θέλω να αστοχήσω, αστοχώ.
Ένας άντρας πέθανε από μια μικρή αστοχία.
Ζαπάτα! Εμιλιάνο Ζαπάτα!
Είναι πιο ανόητος απ' ό,τι πίστευα. Ακόμα προχωράει.
Είναι τρελός. Ξέρεις πως δεν είναι ωραίο να σκοτώνεις τρελούς.
- Να προσπαθήσω λίγο πιο κοντά; - Πόσο πιο κοντά;
- Ίσως έχει ένα μήνυμα. - Ίσως είναι παγίδα.
Γιατί δεν τον σκοτώνουμε; Είναι πιο εύκολο.
- Τι στοιχίζει; Μια σφαίρα... - Όχι!
- Τι θέλεις; - Ψάχνω τον Εμιλιάνο Ζαπάτα.
Δεν είναι εδώ.
- Οι φίλοι του με έστειλαν. - Ποιοι είναι οι φίλοι του;
- Άνθρωποι από το χωριό. - Δεν είναι εδώ.
Δεν έχω όπλα.
- Τι είναι αυτό; - Γραφομηχανή.
- Ξίφος του μυαλού. - Νόμιζα πως δεν έχεις όπλα.
Μη τολμήσεις να τη σπάσεις! Ας την κάτω! Ας την κάτω!
Όχι.
Ας την κάτω.
Είσαι ο Εμιλιάνο Ζαπάτα.
Έρχομαι με νέα από τον Μαντέρο, αρχηγό του αγώνα ενάντια στον Ντιάζ.
Δώσε μου λίγο νερό.
- Γιατί ήρθες σε μένα; - Δώσε μου λίγο νερό ενώ θα μιλώ.
Φερνάντο Αγκίρε.
Πάμπλο Γκομέζ.
- Θέλω να σου μιλήσω. - Μίλα.
- Θέλω να με ακούσεις. - Εντάξει, μίλα.
"Ο δεσποτισμός του Πορφίριο Ντιάζ είναι ανυπόφορος.
Επί 34 χρόνια κυβερνά με το χέρι ενός αδίστακτου τυράννου."
- Ε, Μπλάνκο. Ήσυχα τώρα. - Άκου.
"Η σημασία της δημοκρατίας έχει από καιρό ξεχαστεί.
Οι εκλογές είναι μια φάρσα. Ο λαός δεν έχει φωνή στην κυβέρνηση.
Ο έλεγχος είναι στα χέρια ενός ανθρώπου και σε εκείνων που αυτός διορίζει."
- Ποιος το έγραψε; - Ο Φρανσίσκο Μαντέρο.
"Αν θέλουμε να ξαναφέρουμε στο Μεξικό την ελευθερία που υπάρχει στη δημοκρατία...
...θα πρέπει να ενωθούμε για να διώξουμε τον τύραννο."
- Ποιος είναι ο Μαντέρο; - Αρχηγός του αγώνα εναντίον του Ντιάζ.
- Πού βρίσκεται; - Σε ένα μέρος των ΗΠΑ, στο Τέξας.
- Ωραίο μέρος για να παλέψεις τον Ντιάζ. - Κάνει προετοιμασίες.
Τώρα είναι έτοιμος να κινηθεί.
Στέλνει ανθρώπους να διαδώσουν το μήνυμα, ψάχνει για ηγέτες στο Μεξικό.
Εγώ στάλθηκα στην πολιτεία του Μορέλος.
Προσοχή. Η μυρουδιά μιας φοράδας ήρθε με τον αέρα και είναι ανήσυχος.
Το ίδιο κι εγώ.
- Ο κόσμος μου είπε... - Μην πιστεύεις αυτά που σου λένε.
Ε. Ε, εσύ!
- Έλα να φας. - Έλα, φάε.
- Μαντέρο; - Ναι, θυμάσαι;
Σου διάβασα γι' αυτόν.
- Υποσχέθηκες να μου μάθεις να διαβάζω. - Θα το κάνω. Θα το κάνω!
Ας μιλήσουμε μαζί του περισσότερο για τον Μαντέρο. Ίσως έχει κάποιο γράμμα.
Οποιοσδήποτε μπορεί να γράψει κάτι. Μου αρέσει ο τρόπος που κοιτάζει.
- Τότε πήγαινε να του μιλήσεις. - Δεν μπορώ.
- Γιατί όχι; - Όχι τώρα.
Ξέρω γιατί.
Θέλω να πας στον Μαντέρο και να μου πεις τι είδες.
- Εγώ; Αυτός είναι στο Τέξας! - Τότε πήγαινε στο Τέξας.
- Πόσο μακριά είναι; - Ποιος ξέρει; Πήγαινε και δες.
- Δεν έχω βγει ποτέ από την πολιτεία μας. - Τώρα θα βγεις.
Θέλω να πας να δεις αν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε.
Μου αρέσει το πρόσωπό του.
Αλλά μια εικόνα είναι μόνο μια εικόνα.
- Πότε θέλεις να πάω; - Τώρα.
- Τώρα; - Τώρα αμέσως, σήκω.
Αν σου αρέσει αυτό που βλέπεις, πες του για τα προβλήματά μας εδώ.
Και πες του πως τον αναγνωρίζουμε σαν αρχηγό εναντίον του Ντιάζ.
- Πού πηγαίνει; - Τι;
- Πού πηγαίνει; - Δεν ξέρω. Δεν είπε.
- Τώρα, πού πηγαίνει; - Δεν ξέρω. Δεν είπε.
- Τι του συμβαίνει; - Γυναίκα, τι άλλο;
- Πού πηγαίνεις; - Πού αλλού;
- Τι θα γίνει αυτή; - Ξέρει να φροντίζει τον εαυτό της.
Είναι τελείως ανοργάνωτοι.
Αστυνομία.
Τζοζέφα, Πρέπει να σου μιλήσω. Σσσ!
- Οι χωροφύλακες σε κυνηγούν. - Ρισκάρισα τη ζωή μου για να έρθω.
- Πότε μπορώ να μιλήσω στον πατέρα σου; - Για ποιο πράγμα;
- Να του ζητήσω το χέρι σου. - Όχι, μην το κάνεις.
- Γιατί όχι; - Μην το κάνεις.
- Τι κακό έχω; - Δεν είναι αυτό.
- Τι θες να πεις;
Δεν θέλω να καταλήξω να πλένω ρούχα σ' ένα ρυάκι...
...και να πλάθω τορτίγιας σαν μια Ινδιάνα.
Ποιος το λέει αυτό;
- Ο πατέρας μου. - Η μητέρα μου ήταν μια Σαλαζάρ.
Οι Ζαπάτας ήταν άρχοντες όταν ο παπούς σου ζούσε σε σπηλιά.
Να θυμάσαι πάντα αυτό.
Δεν είστε άρχοντες τώρα. Δεν έχετε ούτε γη, ούτε χρήματα.
- Θα είσαι στη φυλακή μέχρι αύριο. - Σταμάτα!
Μου προσφέρθηκε μια θέση από τον Δον Νάσιο Ντελατόρ.
Ο Δον Νάσιο Ντελατόρ δεν προσλαμβάνει φυγόδικους
Αν δεχτώ, θα με συγχωρήσει.
Γιατί να χρειάζεται κάποιον σαν εσένα ο Δον Νάσιο; Γιατί;
Φαίνεται πως δεν ξέρεις ότι είμαι αυτός που γνωρίζει καλύτερα τα άλογα.
Είσαι η μόνη που δεν το ξέρεις.
Ήμουνα μαζί του για χρόνια, αγόρασα όλα τα άλογα στον σταύλο του.
Όταν δεν τον βοηθάω να αγοράσει τα άλογά του...
...αργότερα ανακαλύπτει ότι έχουν πέντε πόδια.
Αλαζονική μαϊμού.
Ξέρεις ότι μπορώ να σε πάρω μαζί μου με τη βία, τώρα;
Με τη βία;
Δεν θα σε εμπόδιζα.
Θα ερχόμουνα μαζί σου γιατί δεν θα μπορούσα να σε εμποδίσω.
- Αλλά σύντομα θα πήγαινες για ύπνο. - Και τότε;
Αργά ή γρήγορα θα πήγαινες για ύπνο.
Δεν θα το έκανες. Ένα αξιοσέβαστο κορίτσι σαν κι εσένα;
Ναι, θα το έκανα. Γιατί είμαι ένα αξιοσέβαστο κορίτσι.
Ένα αξιοσέβαστο κορίτσι θέλει να ζει μια σίγουρη ζωή. Προστατευμένη.
Χωρίς εκπλήξεις. Και κατά προτίμηση με έναν πλούσιο άντρα.
Δεν λες αλήθεια.
Λέω.
Γύρισε όταν μπορείς να μου τα προσφέρεις. Θα σε αφήσει να φύγεις. Μη φωνάξεις.
Η αστυνομία τον κυνηγά. Άφησέ την.
- Μου αρέσει. - Σου αρέσει;
Εννοώ πως είναι ένας τρομερός άντρας. Ένας φυγόδικος, ένας εγκληματίας.
Κι εμένα μου αρέσει.
Τρίψτε το. Τρίψτε το πιο δυνατά.
Είναι τόσο τεμπέληδες. Το γεύμα είναι έτοιμο τώρα.
Αν αυτό είναι το καλύτερο, πού είναι τα άλλα;
- Είναι εδώ τα άλλα; - Είναι τόσο τεμπέληδες.
Αν δεν κλέβουν, κοιμούνται. Αν είναι ξύπνιοι, μεθάνε.
- Ας δούμε τα άλλα. - Αλλά το γεύμα έχει σερβιριστεί.
Να περιμένει.
Ε, ε!
- Γι' αυτό μιλάω! - Τι είναι;
Κλέβουν! Ακόμα και την τροφή ενός αλόγου.
Κλέβουν τα πάντα!
Σταμάτα, Εμιλιάνο! Σταμάτα!
Κρατείστε τον!
Βγάλτε τον έξω!
Έξω!
Όταν απέρριψα τις κατηγορίες, μου υποσχέθηκες.
- Δεν θέλω να το μετανιώσω. - Το ξέρω.
Σου είπα, η βία δεν κάνει καλό.
- Τότε γιατί αυτός τη χρησιμοποιεί; - Είσαι γεμάτος από θυμό!
- Εκείνο το αγόρι ήταν πεινασμένο. - Ηρέμησε, ηρέμησε.
Κοίταξε, Εμιλιάνο.
Είσαι έξυπνος και ικανός, μπορεί να γίνεις και σημαντικός...
...να έχεις χρήματα και ιδιοκτησία, να είσαι σεβαστός.
Μου είπες ότι αυτό ήθελες. Το θέλεις ή όχι;
- Εκείνο το αγόρι ήταν πεινασμένο! - Είσαι υπεύθυνος για τον καθένα;
Δεν μπορείς να είσαι η συνείδηση όλου του κόσμου.
- Ευχαριστώ. - Θα έπρεπε να τους δεις πώς έφευγαν.
Έχεις ένα άλλο πούρο;
- Μερικοί από τους θαυμαστές σου. - Ινδιάνοι.
Το πιο πολιτισμένο πράγμα επάνω σου είναι που ξεχωρίζεις τα καλά πούρα.
Θα σε πιέσω για κάτι, Εμιλιάνο.
Χρειάζεσαι αυτή τη σύζυγο.
- Έχεις μιλήσει στον πατέρα της Τζοζέφα; - Όχι.
- Γιατί όχι; - Δεν του αρέσω και δεν μου αρέσει.
Στον κόσμο των επιχειρήσεων, λίγοι αρέσουν ο ένας στον άλλο...
...αλλά πρέπει να προχωρήσουν μαζί γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχαν επιχειρήσεις.
Κοίταξε, Εμιλιάνο. Τώρα έχεις δουλειά, ρούχα...
Πήγαινε στον Σενιόρ Εσπέγιο, πες του ότι είμαι το αφεντικό σου. Κάνε ειρήνη μαζί του.
Και μη ξεχνάς, ο πρόεδρος έχει σχεδιάσει έναν κύκλο γύρω από το όνομά σου.
Πρέπει να συμπεριφέρεσαι καλά.
Άρχισε τώρα την εξάσκηση. Πήγαινε και ζήτα του συγνώμη.
Πήγαινε.
- Συγνώμη. - Δεκτή. Δεκτή.
Εντάξει;
- Τους ξέρεις; - Είναι ένας φίλος. Έλειπε μακριά.
Ε, γεια σου.
- Τι είναι αυτό; - Τέξας.
Γεια σου.
- Μίλησε εκ μέρους σου. - Θέλει ένα μήνυμα.
Ένα δυνατό χτύπημα από Βορρά ή Νότο και ο Ντιάζ πέφτει σαν ένας γεροβούβαλος.
- Έχει έρθει η ώρα. - Γιατί δεν φυλακίζουν τον Μαντέρο.
- Προστατεύουν τους πολιτικούς πρόσφυγες. - Γιατί;
- Εκεί έχουν δημοκρατία. - Κι εμείς έχουμε δημοκρατία. Και κοίτα.
- Ξέρω, αλλά... - Θα το εξηγήσω.
Εκεί, η κυβέρνηση κυβερνά, αλλά με συναίνεση.
- Ο λαός έχει φωνή. - Εντάξει.
Έχουν έναν πρόεδρο, αλλά κυβερνά με τη συναίνεση του λαού.
Εδώ έχουμε έναν πρόεδρο, αλλά όχι συναίνεση.
- Ποιος μας ρώτησε αν θέλουμε τον Ντιάζ; - Κανένας δεν με ρώτησε ποτέ τίποτα.
- Λοιπόν... - Εσύ πώς βρίσκεσαι μέσα σε αυτά;
Ο Μαντέρο τον έστειλε μαζί μου.
- Θέλει ένα μήνυμα. - Πες του να βρει άλλον αρχηγό.
- Δεν πιστεύεις σ' αυτόν; - Ναι.
- Τότε; - Πες του να βρει έναν άλλον άντρα.
- Όπως θέλεις. - Έχω προσωπικά ζητήματα.
Δεν θέλω να είμαι η συνείδηση του κόσμου ούτε η συνείδηση οποιουδήποτε.
Όπως θέλεις.
- Νατσέντε, τι συμβαίνει; - Μακριά από τον κρατούμενο!
Νατσέντε, γιατί σε έχουν πιάσει; Ε, Νατσέντε.
Δεν μπορεί να μιλήσει, Εμιλιάνο.
Νατσέντε, εδώ.
- Τι έκανε; - Είναι ο πιο τρελός λαός που έχω δει.
- Αλλά τι έκανε; - Ποιος ξέρει; Πάντα κάνουν κάτι.
Τι θα τον κάνεις;
Νομίζω πως είναι καλύτερα να τον αφήσεις.
Άφησέ τον!
Θα έπρεπε να είχες κόψει το σχοινί χωρίς να μιλάς.
Σύρθηκε κάτω από τον φράχτη για να φυτέψει καλαμπόκι.
Ο πατέρας μου κάνει το ίδιο. Ακόμα νομίζει πως είναι το δικό του χωράφι.
Πεισματάρης. Αυτό είναι.
Όχι, όχι πεισματάρης. Το χωράφι είναι σαν μια γυναίκα.
Ζεις μαζί της όλη σου τη ζωή, είναι δύσκολο να μάθεις ότι δεν είναι δική σου.
Αυτός καταλαβαίνει.
Αδελφέ, δεν μπόρεσα να τους πιάσω...
- Λυπάμαι που σε βάλαμε σε πρόβλημα. - Τώρα θα σε κυνηγήσουν.
- Μπορείς να κρυφτείς στο σπίτι μου. - Θα ήταν τιμή μου να φροντίσω το άλογό σου.
Ευχαριστώ.
- Ανέφερες τον Δον Νάσιο; - Ο Δον Νάσιο είναι το αφεντικό μου.
Με διαβεβαίωσε ότι θα είμαι ένας εύπορος άνθρωπος.
Σε αυτή τη βάση, παίρνω το θάρρος να ζητήσω το χέρι της κόρης σας.
Μη νομίσεις ότι είμαι αδιάφορος για την τιμή που μου κάνεις...
...ζητώντας να πάρεις την κόρη μου από τα χέρια μου.
Γιατί είναι αδύνατο να έχω ένα ποτήρι κρύο νερό;
- Πήγαινε, πήγαινε! - Σσσ!
Πήγαινε, πήγαινε!
Αλλά δεν χρειάζεται να σκεφτώ πολύ το πρόβλημα...
...πριν απαντήσω με ένα σταθερό και μόνιμο όχι.
Η απάντηση είναι όχι.
- Τι κακό έχω; - Έχουμε μια παροιμία:
Αν και όλοι μας είμαστε καμωμένοι από τον ίδιο πηλό, μια κανάτα δεν είναι βάζο.
- Τι κακό έχω; - Έλπιζα να μη ξαναρωτήσεις.
Αλλά αφού το έκανες, είσαι ένας κτηματίας χωρίς κτήμα.
Ένας κύριος χωρίς χρήματα. Ένας εύπορος χωρίς περιουσία.
Ένας καβγατζής, ένας πότης. Αυτά είσαι.
Μολονότι δεν έχω προσωπικά τίποτε εναντίον σου...
...και μπορεί σε κάποιες γειτονιές να είσαι επιθυμητός.
Αλλά την κόρη μου...
...δεν θα ήθελα να τη βρω να κάθεται σταυροπόδι πάνω στη γυμνή γη...
...πλάθοντας τορτίγιας σαν μια ινδιάνα.
Τι κάνεις;
Βρες της έναν έμπορο. Έναν μουχλιασμένο, σκωροφαγωμένο άντρα σαν κι εσένα.
Κάν' την βασίλισσα των αποθηκών και κυρία των μπλοκ αποδείξεων.
Εντάξει, φέρτε τον εδώ. Εδώ!
Ανοίξτε τον δρόμο.
Αυτός ο άντρας είναι ένας εγκληματίας.
Γίνεστε υπεύθυνοι για το έγκλημά του.
Τι προσπαθείτε να κάνετε;
Είμαστε εδώ, αρχηγέ μου, με την άδειά σας...
...να δούμε ότι ο φυλακισμένος δεν προσπαθεί να το σκάσει. Γιατί αν το κάνει...
...θα τον πυροβολούσατε στην πλάτη. Έτσι δεν είναι;
- Παραβιάζετε τον νόμο. - Όχι, βοηθάμε τον νόμο...
...φρουρώντας τον φυλακισμένο.
- Ζαπάτα. Το καλώδιο. - Τι θες να πεις;
Το τηλεγραφικό καλώδιο. Κόψ' το πριν το χρησιμοποιήσει.
Μην το αγγίξετε! Αυτό είναι επανάσταση.
- Εμιλιάνο; - Κόψ' το.
- Όχι πυρομαχικά; - Όχι πυρομαχικά.
-Τι βρήκες; - Στολές και κουβέρτες.
- Όχι πυρομαχικά; - Όχι πυρομαχικά.
Χερμάνο, έλα εδώ. Κοίτα τι βρήκα.
- Πυρομαχικά; - Όχι. Δυναμίτη.
- Κιβώτια και κιβώτια, όλα με δυναμίτη. - Πυρομαχικά;
- Μπαρούτι και δυναμίτη. - Πόσο;
- Πολύ, κοίτα. - Τι σκέφτεσαι;
Μόνο ένα πράγμα. Θα χρησιμοποιήσουμε ό,τι έχουμε.
- Γίνεται τίποτα; - Μερικές γυναίκες.
- Μου άρεσε όταν τους πυροβολούσαμε. - Ίσως ο Ζαπάτα να μην ήταν ανακατεμένος.
- Δεν θα ήμουνα βέβαιος γι' αυτό. - Έφυγαν.
Γυναίκες της αγοράς. Πηγαίνουν όπου έχει αγορά.
- Δεν εμπιστεύομαι της ινδιάνες. - Κανένα ίχνος του Ζαπάτα.
- Στείλε έναν ανιχνευτή. - Λοχαγέ! Λοχαγέ μου.
- Τι κάνεις; - Θέλεις να αγοράσεις αβγά;
Φύγε!
- Στοιβάστε αυτά τα καλάθια. - Φύγετε!
- Στοιβάστε. Γρήγορα. - Φύγετε ή θα πυροβολήσω!
Πάρτε τα καλάθια. Γρήγορα!
Πυρ!
Εμιλιάνο! Θυμάσαι το όπλο που μας χτυπούσε από τον λόφο;
- Ναι. - Αυτός και ο αδελφός του...
...το έπιασαν με λάσο και το πήραν από τον πυροβολητή. Κοίτα το μπόι του.
- Εσύ το έκανες; - Και βέβαια. Φέρτε το όπλο!
Άφησε το όπλο.
Εσύ το έκανες;
Πού είναι ο αδελφός σου;
Σκοτώθηκε.
- Θα πρέπει να ανταμειφθεί. - Ε. αδελφέ, εδώ.
Εδώ.
Θέλεις αυτό το γουρούνι;
Τότε τι. Κάτι.
Όχι το άλογό μου.
Αυτό είναι ένα καλό άλογο.
Λέει ότι γι' αυτό το θέλει.
Πάρ' το.
- Τι έκανε; - Περιμένω να μάθω.
Δον Εμιλιάνο, φίλε μου...
...είμαι εδώ για να παρουσιάσω αντιπροσώπους του μεγάλου μας ελευθερωτή...
...Φρανσίσκο Μαντέρο. Κύριοι.
Κύριοι, νάτος. Τον βρήκα για σας.
Εμιλιάνο Ζαπάτα, μια από τις παλιότερες γνωριμίες μου.
Νομίζω πως γνωριζόμαστε.
Τα συγχαρητήριά μου, Στρατηγέ Ζαπάτα.
Διάβασέ το.
- Διάβασέ το! - "Προς τον Εμιλιάνο Ζαπάτα:
Εγώ, ο Μαντέρο, εκτελώντας με τη δικαιοδοσία που μου έδωσαν οι δυνάμεις της Απελευθέρωσης
...σε ορίζω στρατηγό του στρατού του Νότου.
- Ας έρθει εκείνη η μέρα...
...που θα σε αγκαλιάσω θριαμβευτή. Ζήτω το Μεξικό."
Το έχει υπογράψει με το χέρι του.
Εγώ και η οικογένειά μου θα ήμασταν ευτυχείς...
Τώρα θα πρέπει να φοράς πράγματα που φορά ένας στρατηγός.
Εγώ και η οικογένειά μου...
- Πού τα βρήκες αυτά; - Από στρατηγό, από πού αλλού;
Στρατηγέ.
Η γυναίκα μου, η κόρη μου και εγώ θα είχαμε την τιμή...
Ένα δώρο.
Παιδιά! Ο στρατηγός Ζαπάτα!
Πάρτε αυτό, παρακαλώ. Είναι πιο ωραίο.
Τι χαμένος χρόνος.
- Θα έπρεπε να την είχε κλέψει. - Έτσι παίρνει τα χρήματα του πατέρα της.
Αλλά αξίζει τον κόπο όλο αυτό;
Έχω αγαπήσει με όλη μου την καρδιά 100 γυναίκες που δεν θέλω να τις ξαναδώ ποτέ...
...κι αυτός ακόμα τρέχει πίσω απ' αυτήν. Δεν το καταλαβαίνω.
Με σκεφτόσουν;
Λένε πως η ασπίδα ενός πολεμιστή είναι η καρδιά της αγαπημένης του.
Μμμ;
Έχουμε μια παροιμία: Ένας καλοντυμένος άντρας είναι ένας άντρας που μπορείς να τον καλοσκεφτείς.
Μια μαϊμού στο μετάξι εξακολουθεί να είναι μια μαϊμού.
Αλλά όταν η αγάπη και η ομορφιά έρχονται στο σπίτι...
...τότε πέταξε τα φώτα.
- Πέρασε μια ώρα και τρία τέταρτα. - Ξέρω, κι αυτό με αρρωσταίνει.
Έτσι αυτοί οι άνθρωποι ετοιμάζονται να παντρευτούν.
Συγνώμη.
Πιστεύεις στην παροιμία: Ένα αβγό που δεν έσπασε, ένα άλογο που δεν το καβαλίκεψαν, ένα κορίτσι που δεν παντρεύτηκε;
Πιστεύω ότι ένας άντρας είναι φωτιά και μια γυναίκα τα καύσιμα.
Και εκείνη που γεννήθηκε όμορφη, γεννήθηκε παντρεμένη.
Μπορείς να φύγεις από το παράθυρο; Να μπει λίγος αέρας.
Και πάρε εκείνο το άλογο από δω!
Εμπρός!
Το καλύτερο άλογο που είχα.
Τζοζέφα, ας περπατήσουμε, μπορεί να έχει λίγο αεράκι.
- Να περπατήσετε; - Μόνοι;
Ένα δαρμένο σκυλί είναι το πιο σοφό σκυλί.
Νομίζεις ότι τρεις γυναίκες και μια χήνα φτιάχνουν μιαν αγορά;
Πιστεύω ότι η αγάπη δεν αγοράζεται παρά μόνο με αγάπη.
Και αυτός που έχει μια καλή σύζυγο φορά τον παράδεισο στο καπέλο του.
Μετά από την αγάπη για φαγητό, ένα φλυτζάνι σοκολάτα;
- Ένα πεινασμένο σώμα έχει μια κοκκαλιάρικη ψυχή. - Εμιλιάνο!
- Σσσ! - Εμιλι...
Το αέτωμα της καρδιάς είναι το στομάχι.
Αλίσια, θα φέρεις σοκολάτα;
- Εμιλιάνο. - Τι;
Ο Ντιάζ έφυγε. Άφησε τη χώρα.
Βίβα Ζαπάτα! Βίβα Ζαπάτα!
- Είναι αλήθεια; - Είναι αλήθεια.
Τζοζέφα, ο αγώνας τέλειωσε.
- Τζοζέφα! Τζοζέφα! - Μαμά, ήσυχα.
Ο αγώνας τέλειωσε.
Εμιλιάνο;
Είναι σχεδόν πρωί.
- Δεν κουράζονται ποτέ. - Εμιλιάνο!
Εμιλιάνο, αδελφούλη μου!
Τζοζέφα, Τζοζέφα, αδελφή μου.
Ω!
Εμιλιάνο, έλα στο κρεβάτι.
Αγαπητέ μου φίλε, γερνάμε.
Γερνάμε πάρα πολύ.
Ξέρω τι σου συμβαίνει.
- Τι; - Εσύ, φίλε μου, έχεις δυνατό αίμα.
- Είσαι δυστυχισμένος που τέλειωσε ο αγώνας. - Μισο-νικητές.
Πανηγυρίζοντας συνέχεια, τίποτα δεν έχει πραγματικά κερδηθεί.
Σ' αγαπώ, αλλά δεν μου αρέσεις. Ποτέ δεν μου άρεσες, αγαπητέ μου φίλε.
- Θα υπάρξει πολύ περισσότερο αίμα. - Εντάξει!
Αλλά όχι απόψε! Εδώ. Διασκέδασε. Γίνε ανθρώπινος!
Εμιλιάνο;
Εε;
Είσαι ανήσυχος.
Είσαι στενοχωρημένος;
Όχι. Κοιμήσου.
- Δεν μπορείς να κοιμηθείς; - Σε λίγο.
Τι σκέφτεσαι;
Τίποτα.
- Εσύ; - Όχι, όχι.
Γιατί ανησυχείς;
Θα βρούμε ένα ωραίο κομμάτι γη κάπου, και θα εγκατασταθούμε.
- Τώρα κοιμήσου. - Δεν θέλω να κοιμηθώ.
Εμιλιάνο, ο αγώνας τέλειωσε.
Ο Μαντέρο είναι στην πρωτεύουσα και αύριο θα πάω να τον δω.
- Μπορώ να έρθω μαζί σου; - Όχι.
- Νομίζεις πως θα έχουμε παιδιά; - Ναι.
Θα τα πούμε όλα Φρανσίσκο, όπως τον Μαντέρο γιατί έφερε την ειρήνη.
Εμιλιάνο, έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου;
Όχι.
Δεν θα πρέπει να σκέφτεσαι αυτό.
Τότε θέλω να μου πεις.
Θα δω τον Μαντέρο και τους άντρες γύρω του.
Δεν μου λες.
Άντρες από σχολεία.
- Δικηγόρους, μορφωμένους άντρες. - Δεν μου απαντάς.
Το άλογό μου και το τουφέκι μου δεν θα με βοηθήσουν εκεί.
Δεν ξέρω να διαβάζω.
Μάθε με.
Φυσικά.
Μάθε με τώρα.
Φέρε ένα βιβλίο.
Ε, ησυχάστε εκεί κάτω!
Δεν μπορείτε να αφήσετε έναν άντρα να κοιμηθεί την πρώτη νύχτα του γάμου του;
Σσσ!
Άρχισε.
"In the beginning, God created the heavens and the earth."
"In".
- "The". - "The".
"Beginning".
Λοιπόν, φεύγει.
Ο γερο-Ντιάζ ήταν πιο σάπιος απ' ό,τι ξέραμε.
Ο Χουέρτα πίεσε από τον Βορρά με τον Πάντσο Βίλλα, εσύ από τον Νότο...
...και ο Ντιάζ συντρίφτηκε. - Συγνώμη, κύριε.
Πότε θα δοθεί πίσω η γη στα χωριά; Ο κόσμος ρωτάει.
Μην ανησυχείς. Κτίζουμε αργά και προσεκτικά.
Δώσε μου αυτό. Θα το υπογράψω τώρα.
Οι αγρότες θέλουν να ξέρουν.
Θα πάρουν τη γη τους, αλλά με τον νόμο. Είναι λεπτό θέμα. Πρέπει να μελετηθεί.
Τι να μελετηθεί;
Η γη πρέπει να δοθεί πίσω σύμφωνα με τον νόμο για να μην υπάρξει αδικία.
Και μιλώντας για γη... Κλείσε την πόρτα, παρακαλώ.
Να σου δείξω αυτό.
Ευχαριστώ.
Βλέπεις εδώ, εκεί που συναντιώνται αυτά τα δύο ποτάμια;
Η γη είναι πολύ εύφορη εδώ. Εύφορη και ποτίζεται.
Και μου έχουν πει ότι έχει ένα ωραίο σπίτι εκεί.
Ξέρεις τι είναι αυτό, στρατηγέ;
- Όχι. - Αυτό είναι το ράντσο σου.
Το ράντσο μου;
Είναι μια παλιά συνήθεια να ανταμείβονται οι νικητές στρατηγοί...
...και κανείς δεν το αξίζει περισσότερο από σένα.
Δεν αγωνίστηκα για ένα ράντσο.
Δεν νομίζω πως κατάλαβες τι ήθελα να πω.
Κατάλαβα καλά.
Η γη για την οποία αγωνίστηκα δεν ήταν για μένα.
- Στρατηγέ... - Τι γίνεται με τη γη για την οποία αγωνίστηκα;
Στρατηγέ, θα το φροντίσουμε. Πίστεψέ με. Στην ώρα του.
Τώρα είναι η ώρα του.
- Στρατηγέ, κάθησε. - Δεν είμαι κουρασμένος.
Αυτή είναι μια συνταγματική κυβέρνηση. Όλα γίνονται όπως πρέπει.
Αυτός ο θόρυβος δεν με αφήνει να σκεφτώ. Έξω! Έξω!
Δώσε μου αυτά. Θα υπογράψω τώρα.
- Ακόμα περιμένουν, κύριε. - Ας τους να περιμένουν. Θα έρθω.
Επιστρέφω. Μην αφήσεις κανέναν να μπει! Βγάλε έξω τους εργάτες.
Κάνουν υπερβολικό θόρυβο.
Αυτό το ποντίκι μέσα στο μαύρο κουστούμι μιλάει σαν τον Ντιάζ.
Όχι, έχει δίκιο. Αυτή είναι η ειρήνη. Θέλει χρόνο. Εργαζόμαστε με νόμους.
Νόμοι. Οι νόμοι δεν κυβερνούν, οι άνθρωποι κυβερνούν.
Οι ίδιοι άνθρωποι που κυβερνούσαν πριν είναι σ' αυτό το δωμάτιο. Είναι τ' αυτιά του.
- Πρέπει να ξεκαθαριστούν. - Και η γη να δοθεί πίσω.
- Κι αν ο Μαντέρο δεν το κάνει... - Ναι;
Τότε είναι κι αυτός εχθρός.
Είσαι ο απεσταλμένος του, ο έμπιστός του, ο φίλος του.
Δεν είμαι φίλος κανενός, παρά μόνο της λογικής.
Η ειρήνη είναι πολύ δύσκολη.
Αδελφέ, τι λες;
- Είναι ένα ωραίο κομμάτι γης. - Σσσ.
Ποιο το κακό; Ποτέ δεν έχεις πάρει τίποτα.
Το αποτέλεσμα; Δεν έχουμε τίποτα.
Επιτέλους είναι ήσυχα τώρα.
Στρατηγέ Ζαπάτα, δεν με εμπιστεύεσαι;
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Υπόσχομαι ότι η πρώτη προτεραιότητα είναι η γη...
...αλλά με τρόπο μόνιμο. Πριν κάνεις οτιδήποτε σύμφωνα με τον νόμο...
...πρέπει να έχεις νόμο. Δεν μπορούμε να έχουμε ένα οπλισμένο και θυμωμένο έθνος.
Είναι η ώρα να μαζέψουμε τα όπλα. Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Αυτό είναι το πρώτο που ζητώ. Μαζέψτε τα όπλα σας και διαλύστε το στρατό σας.
- Και ποιος θα επιβάλει τους νόμους; - Ο τακτικός στρατός, η αστυνομία.
Είναι αυτοί με τους οποίους παλέψαμε και χτυπηθήκαμε!
Δώσε μου το ρολόι σου.
- Τι; - Δώσε μου το ρολόι σου.
Δώσ' το μου!
Είναι ένα ωραίο ρολόι.
Ακριβό.
- Τώρα πάρε το τουφέκι μου. - Όχι.
Τώρα μπορείς να πάρεις πίσω το ρολόι σου, αλλά χωρίς αυτό, ποτέ!
Υποστηρίζεις μια σκληρή ηθική.
Μας ζήτησες να αφοπλιστούμε.
Πώς μπορούμε να πάρουμε τη γη μας ή να την κρατήσουμε αν αφοπλιστούμε;
Δεν είναι τόσο απλό. Υπάρχει ζήτημα χρόνου...
Άλλος είναι ο χρόνος για ένα νομοθέτη, αλλά για έναν αγρότη...
...υπάρχει ένας χρόνος για να σπείρει και ένας χρόνος για να θερίσει.
Και δεν μπορείς να σπείρεις τον χρόνο του θερισμού.
Στρατηγέ Ζαπάτα, με εμπιστεύεσαι;
Όπως και ο κόσμος εμπιστεύεται εμένα.
Σε εμπιστεύομαι και με εμπιστεύονται όσο κρατάμε τις υποσχέσεις μας.
Ούτε ένα λεπτό περισσότερο.
- Πού πηγαίνεις; - Πάω σπίτι μου.
Τι θα κάνεις εκεί;
Θα περιμένω, αλλά όχι για πολύ.
Σκότωσε τον Ζαπάτα τώρα. Γλίτωσε χρόνο, ζωές, ίσως και τη δική σου.
- Άκουγες, Στρατηγέ...; - Σε συμβουλεύω να τον σκοτώσεις τώρα!
Στρατηγέ, δεν σκοτώνω τους δικούς μου ανθρώπους.
- Θα μάθεις. - Είναι ένας εξαιρετικός άντρας.
- Τι σημαίνει αυτό; - Είναι ένας έντιμος άντρας.
Και τι σχέση έχει αυτό; Ένας άντρας μπορεί να είναι έντιμος και να κάνει λάθος.
- Τον εμπιστεύομαι. - Να κάνει τι;
Νομίζω πως είναι βασικό να πάω τα στρατεύματά μου στο Μορέλος...
...και να τον βοηθήσω να αποφασίσει να αφοπλιστεί.
Ναι.
Ω, συγνώμη.
Όχι, όχι. Περίμενε, περίμενε! Έλα, έλα.
- ... - Μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα.
Ναι, συγνώμη. Έλα, έλα.
Θέλω να μιλήσω στον στρατηγό Ζαπάτα ξανά. Ζήτησέ του να γυρίσει.
Δεν θα γυρίσει. Είναι πεισματάρης, αλλά αν μπορούσατε να έρθετε στο Μορέλος...
...είναι διαφορετικός εκεί. Ξέρετε, όλη του η ζωή ήταν ένας αγώνας. Δεν...
Δεν μπορεί ούτε να διαβάσει.
Σας χρειάζεται. Μπορεί να μην το ξέρει ακόμα, αλλά χρειάζεται τη βοήθειά σας.
Μπορεί να μάθει. Θέλει να μάθει.
Αν μου επιτρέπετε να πω, κι εσείς τον χρειάζεστε.
Θα έρθω.
- Ευχαριστώ. - Θα έρθω.
Με την άδειά σας. Συγνώμη για τη διακοπή, παρακαλώ.
Τα στρατεύματα δεν είναι αναγκαία.
Θα το κάνω χωρίς στρατεύματα. Αυτοί είναι εξαιρετικοί άνθρωποι.
Ξέρεις, Στρατηγέ Χουέρτα, υπάρχουν έντιμοι άντρες.
Ω, το άρωμα της καλοσύνης. Φέρε μου ένα ποτό.
Δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα όσο ο Ζαπάτα είναι ζωντανός.
- Πιστεύει σε αυτό που αγωνίζεται. - Το ίδιο και ο Μαντέρο, κύριε.
Το ξέρω, αλλά είναι ένα ποντίκι. Μπορούμε να τον χειριστούμε.
Ο Ζαπάτα είναι μια τίγρη. Πρέπει να σκοτώσεις μια τίγρη.
Δεν τους πειράζει να παραδώσουν τα όπλα τους, τώρα που τους εξήγησα.
Τα εξήγησε πολύ καλά, έτσι δεν είναι, Εμιλιάνο;
Το δέχτηκαν. Εσύ;
Αγωνίστηκα για πολύ καιρό. Δεν καταλαβαίνω την ειρήνη.
Η ειρήνη είναι το δύσκολο πρόβλημα.
Πολλοί άντρες είναι έντιμοι στον πόλεμο. Αλλά στην ειρήνη...
Συχνά διερωτώμαι πώς ένας άντρας μπορεί να μείνει έντιμος κάτω από την πίεση της ειρήνης.
Τι έγινε εκείνο το μικρό αγόρι που πήρε το άλογό σου;
Είναι νεκρό. Και δεν μπόρεσαν ποτέ να βρουν το άλογο.
- Αυτή η γυναίκα έχει τρία τουφέκια. - Άντρα και δύο αγόρια σκοτωμένα.
Σενιόρα.
Παρακαλώ. Πάρε αυτό.
Όχι, είναι πολύ πολύτιμο.
Τόσο πολύτιμο όσο τα αγόρια σου;
- Εμιλιάνο! Εμιλιάνο! - Τι είναι;
- Ρώτα τον. - Τι είναι;
Οι δυνάμεις του Χουέρτα έρχονται μέσα από το πέρασμα!
- Παριστάνεις ότι δεν το ξέρεις. - Όχι, δεν έρχονται.
Όχι, δεν μπορεί να έρχονται.
- Πόσοι; - Τρία συντάγματα με πυροβολικό.
- Ποιος έστειλε ανιχνευτή; - Εγώ.
- Εσύ; - Δεν τον εμπιστεύομαι. Έχω δίκιο.
Κοίτα τον!
Σάλπιγγα.
Θέλω να χαιρετήσω τον ελευθερωτή μας ώστε να το λέω στα παιδιά μου.
Έρχονται στρατεύματα; Ο Χουέρτα δεν υπάκουσε στις εντολές μου;
Τι είπατε, κύριε;
Σας ευχαριστώ πολύ. Σας ευχαριστώ.
Πρέπει να πάω να τους σταματήσω.
Ο Χουέρτα δεν θα τολμούσε! Δεν θα τολμούσε!
Πρέπει να εμπιστευτούμε τον Μαντέρο, μόνο αυτός μπορεί να μας φέρει την ειρήνη.
- Εμιλιάνο, σε παρακαλώ άκουσέ με! - Όχι!
Τώρα βγάλε τους σκοπευτές και πλευροκόπησε τον δρόμο.
Καλύτερα να τον καθαρίσουμε.
Εμιλιάνο, σου δίνω τον λόγο μου. Θα σταματήσω τα στρατεύματα.
Το ελπίζω. Αλλιώς εγώ θα το κάνω.
- Συγνώμη, κύριε Πρόεδρε. - Ο Χουέρτα πρέπει να παρεξήγησε.
Είναι κι αυτός καλός.
- Πάμπλο. - Ναι. Ξέρω, ξέρω.
Θα μιλήσω στον Εμιλιάνο. Θα σας φέρω ξανά μαζί.
Κοίτα απέναντι. Θα κοιτάξω προς τα πάνω.
Ε, το καπέλο.
Ε!
Εδώ! Εδώ!
- Εντάξει. - Τον είδες;
- Είδες τον Χουέρτα; - Ναι, Πρόεδρέ μου.
- Γιατί είμαι φυλακισμένος εδώ; - Δεν είστε πια φυλακισμένος.
Αλλά δεν θα με αφήσουν να φύγω. Είμαι εδώ για μέρες.
Σας φυλάει για την ασφάλειά σας.
- Έχετε εχθρούς. - Τι εχθρούς;
- Ζαπάτα, Πάντσο Βίλλα. - Δεν καταλαβαίνω.
Αλλά μην ανησυχείτε, ο Χουέρτα σας αγαπά. Θα σας προστατέψει.
Θα πρέπει να συμφωνήσετε ότι εδώ ήσασταν ασφαλής.
Γιατί δεν μου προσφέρει ασφαλές πέρασμα προς το λιμάνι;
- Πότε θα με αφήσει να τον δω; - Απόψε.
- Μου ζήτησε να σας πάω σ' αυτόν τώρα. - Ωραία. Ωραία, ωραία.
Δεν θέλω να περιμένει. Δεν πρέπει να τον αφήσουμε να περιμένει.
Έλα.
Θα έρθω σε ένα λεπτό.
Όλα θα πάνε καλά.
Σταμάτησε.
Πού είναι; Γιατί αργούν;
- Θα αργήσουμε στη δεξίωση. - Έρχονται.
Θα βγείτε, Πρόεδρέ μου;
Είναι εδώ ο Χουέρτα;
Πού είναι;
Πού, πού είναι...; Τι είναι...;
Αυτό που κάνεις είναι λάθος. Λάθος, λέω.
Όχι, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Σου λέω, γιατί, γιατί...
Όχι!
Πάμε, πάμε, άργησα.
Σε είδαν να μιλάς με έναν αξιωματικό του στρατού του Χουέρτα.
Πέσαμε σε ενέδρα. Το ξέρουμε τώρα. Τι έχεις να πεις για τον εαυτό σου;
Ήταν ο κουνιάδος μου. Μου έφερε ένα μήνυμα από τη γυναίκα μου.
- Πώς ήξερε πού να σε βρει; - Έστειλα μια λέξη...
Και πέσαμε σε ενέδρα.
- Πυροβόλησέ τον. - Περίμενε.
Κοίτα πίσω σου.
Διακόσιοι σαράντα τέσσερις αγωνιστές.
Σχεδιάσαμε μια έκπληξη. Ο Χουέρτα ήταν έτοιμος για μας!
Όταν σκότωσαν τον Μαντέρο, έπρεπε να αρχίσουμε ξανά.
Χάσαμε πολλούς άντρες, και υπήρχε ένας λόγος.
Αλλά αυτό ήταν άχρηστο.
Διακόσιοι σαράντα τέσσερις καλοί αγρότες...
...οι συγγενείς σου, με το σύνθημα της νίκης στο στόμα τους, δεν θα το ξαναπούν.
Τώρα βλέπεις γιατί έχουμε σκληρή πειθαρχία.
Είπες στη γυναίκα σου πού θα ήμασταν και τι έγινε;
Πυροβόλησέ τον.
Τριάντα δύο λιποτάκτες. Θέλουν να έρθουν σε μας.
Είναι εύκολο να έρθουν σε μας τώρα που νικάμε, έτσι δεν είναι;
Φρόντισέ τους.
Προχώρα.
Εε!
Λέω να κοιμηθώ λίγο.
Αναβάλλοντάς το;
Όχι.
Φαίνεσαι κουρασμένος, Εμιλιάνο.
Συναντήθηκες με τον εχθρό. Έχω μάρτυρες.
Δεν χρειάζεσαι μάρτυρες, απλώς ρώτα με.
Είναι αλήθεια. Συναντήθηκα με τον Μαντέρο πριν σκοτωθεί.
- Συναντήθηκες πολλές φορές. - Πολλές φορές...
Ακόμα και αφού είχε υπογράψει διαταγές για την καταστροφή μας.
Στο τέλος, ο Μαντέρο δεν ήταν ο εαυτός του.
Προσπάθησε να ελέγξει τον Χουέρτα και ο Χουέρτα τον σκότωσε!
Ήταν καλός άνθρωπος, Εμιλιάνο.
Ήθελε να κτίσει σπίτια, να φυτέψει αγρούς.
Αν μπορούσαμε να κτίζουμε ακόμα κι όταν καιγόμασταν...
Αν μπορούσαμε να φυτεύουμε ενώ καταστρέφαμε...
- Εγκατέλειψες τον αγώνα μας. - Όχι!
Ο αγώνας μας ήταν για τη γη, όχι για μια ιδέα.
Τα χωράφια με καλαμπόκι για να φάνε οι οικογένειες.
Ελευθερία, δεν είναι μια λέξη...
...αλλά ένας άντρας που κάθεται ασφαλής μπροστά στο σπίτι του το βράδυ.
Ειρήνη, όχι ένα όνειρο!
Ώρα για ανάπαυση, καλοσύνη.
Μια ερώτηση στριφογυρίζει στο κεφάλι μου:
Μπορεί ένα καλό πράγμα να βγει από μια κακή δράση;
Μπορεί να υπάρξει ειρήνη μετά από τόσους σκοτωμούς;
Μπορεί να υπάρξει καλοσύνη μέσα από τόση βία;
Μπορεί ένας άντρας που οι σκέψεις του γεννήθηκαν μέσα σε θυμό και μίσος...
...μπορεί ένας τέτοιος άντρας να οδηγήσει στην ειρήνη;
Μπορεί να κυβερνήσει ειρηνικά; Δεν ξέρω.
Θα πρέπει να το έχεις σκεφτεί αυτό, Εμιλιάνο; Εσύ ξέρεις;
Ξέρεις;
Διακόσιοι σαράντα τέσσερις άντρες μας σκοτώθηκαν σήμερα το πρωί.
Σχεδιάσαμε να κάνουμε έκπληξη στον εχθρό. Αυτοί την έκαναν σε μας.
Εμιλιάνο.
Ήμαστε φίλοι από τότε που φυλάγαμε το καλαμπόκι.
Ξέρεις τον κανόνα μας για τη σχέση με τον εχθρό.
Ναι, στρατηγέ μου.
- Και τον αγνόησες. - Ναι, στρατηγέ μου!
- Να φωνάξω το απόσπασμα; - Εμιλιάνο, όχι ξένους.
Κάν' το μόνος σου. Κάν' το μόνος σου.
Μήνυμα από τον στρατηγό Βίλλα. Σημαντικό.
Ο στρατηγός Ζαπάτα είναι απασχολημένος.
Ο στρατηγός Ζαπάτα θα σε δει τώρα.
Γιατί δεν τρως;
Πες μου, τελικά, γιατί είναι στρατηγός; Τι κέρδισε απ' αυτό;
Κι άλλο.
Κοιτάξου. Κοίταξε αυτό το φόρεμα.
Είναι αυτό το σπίτι ενός στρατηγού;
Ο Πάντσο Βίλλα ξέρει τι να κάνει τις ευκαιρίες του.
Κοίταξε πώς ντύνεται. Μη μου αντιμιλάς.
- Κι άλλο κρέας; - Κι άλλο απ' όλα.
Ξέρω τι λέω.
Είναι μια επιχειρηματική ευκαιρία, και δεν την εκμεταλλεύεται.
Θα μπορούσε να πάρει τη μισή πολιτεία και όλοι θα τον σέβονταν γι' αυτό...
...και δεν θα την άγγιζε. Τον έχω ξεγράψει.
Ποτέ δεν του είχα εμπιστοσύνη!
Τι είναι αυτό; Ακούς άλογα;
- Πληγώθηκες; - Όχι.
Φρουρά.
- Πώς πέρασες από τις γραμμές; - Δεν υπάρχουν γραμμές.
Ο Χουέρτα νικήθηκε.
Αν είναι στην πρωτεύουσα, θα τον δω εκεί.
Συγχαρητήρια, γιε μου.
- Είσαι άρρωστος; - Όχι.
Είμαι κουρασμένος.
Κάτι δεν πάει καλά..
Όχι, τίποτα.
Νικήσαμε. Έγω ανάγκη μόνο από ύπνο.
Από δω, κύριοι.
- Ζαπάτα! - Κοίτα, κοίτα, ο Χουέρτα.
Ζαπάτα.
Ας τελειώνουμε μ' αυτό. Εδώ, κάθησε.
- Όχι. - Κάθησε εκεί.
- Όχι. - Κάθησε. Κάθησε!
Θα φυλάξω εγώ τώρα. Τι κάνουν;
Ο Πάντσο Βίλλα ακόμα μιλάει. Αποφασίζουν την τύχη του Μεξικού.
Δώσε τους χρόνο. Είναι σημαντικό.
- Συγνώμη, αλλά είναι περασμένες 3. - Έχεις δίκιο, θα έπρεπε να κοιμηθούμε.
- Έχουμε πολλά να συζητήσουμε. - Τι;
- Πολιτικά θέματα. - Αα...
Έφαγα πάρα πολύ.
Δεν έχω τίποτα να συζητήσω. Έχω αποφασίσει.
Πάω σπίτι μου.
Τώρα έχω ένα ωραίο ράντσο. Θα γίνω πρόεδρος αυτού του ράντσου.
Το πρωί θα ακούω κοκκόρια αντί για σάλπιγγες.
Ξέρεις, κάποιος με πυροβόλησε το πρωί, κάποιος που δεν τον ήξερα.
Τι προτείνεις;
Αγωνίζομαι για πάρα πολύ καιρό, έχασα την όρεξή μου γι' αυτό.
- Γυρίζεις σπίτι; - Έχω αηδιάσει.
Κατεβάζεις κάποιον και άλλοι δύο ξεφυτρώνουν.
- Νόμιζα ότι θα πετύχαινε. - Τι θα γίνει με το Μεξικό;
Το έχω υπολογίσει.
Μόνο έναν άντρα μπορώ να εμπιστευτώ.
Μπορείς να διαβάσεις;
- Τότε είσαι ο πρόεδρος. - Όχι.
- Ναι. - Όχι.
Ναι. Ναι, είσαι. Μόλις σε διόρισα.
Σκέψου το. Θα δεις ότι έχω δίκιο.
Δεν υπάρχει κανένας άλλος.
Μοιάζω για πρόεδρος;
Δεν υπάρχει κανένας άλλος.
Ενεργώντας με βάση την αναφορά για συγκέντρωση δυσαρεστημένων αξιωματικών...
...ο Τσάβεζ, με τις διαταγές σας, πήγε με ένα τμήμα ιππικού όταν νύχτωσε.
Τα ονόματα των θανόντων αξιωματικών, πρόεδρέ μου.
- Στρατηγός. Δεν είμαι πρόεδρος. - Στρατηγέ.
- Σκοτώθηκαν όλοι; - Όλοι.
- Τηλεγράφησε συγχαρητήρια στον Τσάβεζ. - Μάλιστα, κύριε.
Επόμενος.
Μια αντιπροσωπεία από την πολιτεία του Μορέλος με ένα αίτημα.
Ξέρω αυτούς τους άντρες.
Καρλίτο, τι κάνεις; Πέπε, αδυνάτησες.
Λοιπόν, τι μπορώ να κάνω για σας;
Εε;
Τι είναι;
Λαζάρο;
Τι συμβαίνει;
Λοιπόν...
Έχουμε ένα παράπονο με τον αδελφό σας.
Τον αδελφό μου;
Ο αδελφός σας εγκαταστάθηκε στη χασιέντα της Αγιάλα.
- Και; - Πήρε τη γη που μοιράσατε.
- Ζει εκεί. - Μας πέταξε έξω.
Σκότωσε έναν άντρα που δεν έφευγε.
- Καρλίτο, είναι αλήθεια; - Είναι αλήθεια.
Λοιπόν...
Εντάξει.
- Όταν βρω χρόνο, θα το δω. - Αυτοί οι άντρες δεν έχουν χρόνο.
Εε;
- Αυτοί οι άντρες δεν έχουν χρόνο. - Ναι, θα...
Ένα λεπτό.
Όργωσαν τη γη και άρχισαν να τη σπέρνουν και δεν έχουν χρόνο.
- Ο αδελφός σας... - Ο αδελφός μου είναι ένας στρατηγός!
Και έγινε, παλεύοντας και σκοτώντας πολλούς από τους εχθρούς σας.
Και να μην το ξεχνάτε αυτό.
Είμαι ένας από σας και μπορείτε να με εμπιστεύεστε.
Αφού είστε, ξέρετε ότι η γη δεν μπορεί να περιμένει.
Τα αυλάκια είναι ανοιχτά, οι σπόροι δεν έχουν φυτευτεί και τα στομάχια δεν μπορούν να περιμένουν.
Πώς σε λένε;
Χερνάντεζ.
- Πώς; - Χερνάντεζ.
- Χ-Ε-Ρ-Ν-Α... - Το άκουσα.
- Πού πηγαίνετε; - Πηγαίνω σπίτι μου.
Έτσι, τα παρατάτε όλα.
Φεύγετε απόψε και οι εχθροί σας θα είναι εδώ αύριο, σ' αυτό το δωμάτιο.
Θα σας κυνηγήσουν μέχρι να σας δουν ξαπλωμένο στον ήλιο.
- Φεύγοντας τώρα, δεν θα ζήσετε για πολύ. - Έτσι κι αλλιώς δεν θα ζήσω για πολύ.
Στο όνομα εκείνων για τα οποία αγωνιστήκαμε, μη φεύγετε!
Στο όνομα εκείνων για τα οποία αγωνιστήκαμε, φεύγω.
- Δεν έρχομαι μαζί σας. - Δεν περιμένω να το κάνεις.
Τώρα σε ξέρω. Χωρίς χωράφια, χωρίς σπίτι.
Χωρίς σύζυγο, χωρίς γυναίκα. Χωρίς φίλους, χωρίς αγάπη.
Μόνο θα καταστρέφεις, αυτή είναι η αγάπη σου.
Και θα σου πω τι θα κάνεις. Θα πας στον Όμπρεγκον ή στον Καράντσα.
Και δεν θα αλλάξεις ποτέ.
Πάμε.
Αδελφέ, να είσαι προσεκτικός σ' αυτά που θα μου πεις.
Πήρες τη γη από αυτούς τους ανθρώπους;
Πήρα ό,τι ήθελα.
- Αδελφέ... - Πήρα και τις γυναίκες τους.
Τι είδους ζώο είσαι;
Είμαι ένας άντρας, όχι ένας περίεργος σαν τον αδελφό μου!
Έξω!
Αγωνίστηκα όσο κι εσύ. Κάθε μέρα που αγωνιζόσουν, αγωνιζόμουνα!
Είμαι ένας στρατηγός. Κοίτα. Κοίτα! Αυτή είναι η αμοιβή μου, λίγα σκουπίδια.
Δεν μπορώ ούτε να αγοράσω ένα μπουκάλι τεκίλα.
Νικήσαμε τον Ντιάζ. Ζει σ' ένα παλάτι στο Παρίσι.
Νικήσαμε τον Χουέρτα. Είναι πλούσιος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρέπει να ζητιανεύω δεκάρες από ανθρώπους που δεν έπιασαν ποτέ όπλο!
Είμαι ένας στρατηγός! Θα φέρομαι σαν στρατηγός!
Και μη τυχόν εσύ ή κάποιος άλλος προσπαθήσει να με σταματήσει.
Χούλα!
Λοιπόν;
Αυτή η γη είναι δική σας. Αλλά πρέπει να την προστατεύετε.
Δεν θα είναι δική σας για πολύ αν δεν την προστατεύετε.
Αν είναι αναγκαίο, με τις ζωές σας, και τα παιδιά σας με τις ζωές τους.
Μην υποτιμάτε τους εχθρούς σας. Θα επιστρέψουν.
Κι αν καεί το σπίτι σας, ξαναχτίστε το.
Αν καταστραφεί το καλαμπόκι σας, ξαναφυτέψτε. Αν τα παιδιά σας πεθάνουν, κάντε κι άλλα.
Αν σας διώξουν από την κοιλάδα, ζήστε στο βουνό, αλλά ζήστε.
Ψάχνετε πάντα για ηγέτες, δυνατούς άντρες που δεν κάνουν λάθη.
Δεν υπάρχουν τέτοιοι άντρες. Υπάρχουν μόνο άντρες σαν κι εσάς.
Αλλάζουν. Λιποτακτούν. Πεθαίνουν.
Δεν υπάρχουν ηγέτες εκτός από σας.
Ένας δυνατός λαός είναι η μόνη δύναμη που διαρκεί.
Εμιλιάνο!
Αδελφέ!
Ό,τι είπε ήταν αλήθεια. Αγωνίστηκε κάθε μέρα που αγωνιζόμασταν.
Ήταν ένας στρατηγός. Θα τον θάψουμε σαν στρατηγό.
Όχι.
Δεν πέθανε στη μάχη. Θα τον πάρω σπίτι μαζί μου.
Ο Πάντσο Βίλλα είναι στον Βορρά. Δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτόν.
Αλλά ο Ζαπάτα, τι θα γίνει με τον Ζαπάτα;
Κύριε, πώς θα μπορούσατε να παλέψετε μ' έναν εχθρό που δεν μπορείτε να δείτε;
Ψάχνετε για έναν στρατό που θα χτυπήσετε. Δεν υπάρχει στρατός.
Κάθε άντρας, γυναίκα και παιδί στο Μορέλος είναι ο στρατός του Ζαπάτα.
Υπάρχει μόνο ένα πράγμα να κάνετε. Εξολοθρεύστε τους. Όλους.
Συγνώμη, κύριε, δεν μπορούμε να βρούμε κανέναν για να τον εξολοθρεύσουμε.
Πηγαίνουμε εκεί, το καλαμπόκι μεγαλώνει, μια φωτιά στο τζάκι, και κανείς άνθρωπος.
Καίμε το σπίτι, καταστρέφουμε το καλαμπόκι.
Ξαναγυρίζουμε, υπάρχουν καινούρια σκέπαστρα, το καλαμπόκι μεγαλώνει ξανά.
Μοιάζουν με διαφορετική ράτσα. Δεν φοβούνται τίποτα.
Ο άντρας για τον οποίο μιλάμε είναι μια ιδέα και εξαπλώνεται.
Είναι ένας άντρας!
Κόψε το κεφάλι του φιδιού και το σώμα θα πεθάνει.
Οι ιδέες σκοτώνονται πιο δύσκολα από τα φίδια. Πώς σκοτώνεις μια ιδέα;
Σκότωσε τον Ζαπάτα και το πρόβλημά σου θα λυθεί.
Άσε μας να περάσουμε!
Άσε μας να περάσουμε. Άσε με!
- Λοιπόν; - Είδαμε τις προμήθειες.
Τα όπλα είναι καινούρια, αχρησιμοποίητα. Τα πυροβόλα το ίδιο.
Σσσ.
- Πυρομαχικά; - Ένα βουνό απ' αυτά.
- Τα είδατε; - Ναι.
Θα μας έδιναν ένα χρόνο για να ετοιμαστούμε για οτιδήποτε.
- Γιατί θέλει να έρθει μαζί μας; - Τον έβγαλαν από τη σειρά του.
Θέλει εκδίκηση.
Και τώρα είναι ένας συνταγματάρχης με ένα πρώτης τάξεως σύνταγμα;
Μοιάζει με παγίδα.
- Είναι περίεργο για να είναι αλήθεια. - Ναι.
Τι απόδειξη σου έδωσε για την καλή πίστη του;
Εκτέλεσε τον Χουάν Καλσάβο, αρχηγό της αστυνομίας.
Χρειάζονται κι άλλες αποδείξεις.
Εντάξει. Εντάξει.
Να είσαι εδώ το βράδυ έτοιμος να φύγεις, και θα σκεφτώ κάποιες αποδείξεις.
- Τι έγινε; - Τίποτα.
- Εμιλιάνο, θέλω να ξέρω. - Τι;
- Τι συμβαίνει; - Αρχίζουν οι χήνες να λαλούν;
Κάθε νύχτα έχω την ίδια σκέψη. Η καρδιά μου μού λέει:
"Τώρα, για πρώτη φορά, έχεις τον άντρα σου μόνη σου...
...χωρίς να αγωνίζεται, να τρέχει, να κρύβεται."
Αλλά λέει επίσης ότι σύντομα θα πεθάνεις και δεν σε έχω ποτέ γνωρίσει σε ειρήνη.
Τζοζέφα, προσπαθώ να φτιάξω ένα σχέδιο.
- Παίρνουμε τα πυρομαχικά που χρειαζόμαστε. - Δεν θέλω να ακούσω!
Τζοζέφα.
Σύντομα θα φύγεις, και ένας ξένος θα έρθει να μου πει ότι είσαι νεκρός.
Αυτό μου έμεινε. Αυτό μου έμεινε.
Ένας συνταγματάρχης μου δίνει το σύνταγμά του και τον εξοπλισμό του...
- Είναι ένα κόλπο. - Πάντα υποπτεύομαι ένα κόλπο.
- Θα σε σκοτώσουν. - Δεν έχω αποφασίσει.
- Εμιλιάνο, μην πηγαίνεις. - Χρειαζόμαστε τα πυρομαχικά!
- Έχω ένα προαίσθημα. Μην πηγαίνεις! - Αρκετά! Θα αποφασίσω μόνος μου.
- Εμιλιάνο, θέλεις να πεθάνεις; - Πρέπει να κάνω ό,τι χρειάζεται.
- Θέλεις να πεθάνεις; - Τζοζέφα, αρκετά!
Θα αποφασίσω μόνος μου.
Πρέπει να κάνω ό,τι χρειάζεται.
Θα είμαι καλά.
Κοίταξε πώς τα μικρά σύννεφα προχωρούν μπροστά από το φεγγάρι.
Το φεγγάρι τρέχει.
Το ίδιο και ο χρόνος.
Ναι.
Μου θυμίζει ότι πήρες την απόφασή σου.
Σσσ.
Δεν μιλάω για τον εαυτό μου τώρα...
...αλλά αν κάτι σου συμβεί τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι;
- Τι θα τους έχει μείνει; - Ο εαυτός τους.
Με όλους τους αγώνες και τον θάνατο, τι έχει πραγματικά αλλάξει;
Αυτοί έχουν αλλάξει.
Έτσι αλλάζουν πραγματικά οι καταστάσεις. Αργά, μέσα από τους ανθρώπους.
Δεν με χρειάζονται πια.
- Πρέπει να τους οδηγεί κάποιος. - Ναι, αλλά ο ένας τον άλλο.
Ένας δυνατός άντρας δημιουργεί έναν αδύνατο λαό.
Ένας δυνατός λαός δεν χρειάζεται ένα δυνατό άντρα.
Εδώ.
Λοιπόν;
Η πόλη καταστράφηκε, η φρουρά της είναι νεκρή.
- Το είδες; - Η φρουρά καταστράφηκε!
- Και οι προμήθειες; - Τις είδα στοιβαγμένες και περιμένουν.
Τι νομίζεις;
Πέρασε όλα τα τεστ.
Πάκο.
Πότε θα πας;
Τώρα.
Φεύγουμε απόψε. Είναι πιο ασφαλές τη νύχτα.
Καμάκο.
Αν υποθέσουμε πως κάτι μου συμβαίνει;
Θα συνεχίσουμε.
Κάποια μέρα θα κατεβούμε ξανά στις κοιλάδες.
Μέχρι τότε ξέρουμε πώς να επιβιώνουμε.
Μη, μη!
Εμιλιάνο, όχι. Μη πηγαίνεις, σου λέω.
Εμιλιάνο, μη. Μη!
Εμιλιάνο!
Εμιλιάνο Ζαπάτα.
Τζέσους Γκαουχάρντο.
- Πού το βρήκατε; - Είναι δικό σας.
- Πού ήσουνα; - Ένας ομοσπονδιακός αξιωματικός το είχε.
Γέρασες.
Πιάστε το άλογο! Πυροβολήστε το!
- Το άλογο έφυγε. - Το άλογο;
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ προληπτικοί.
Θα πρέπει να τον φοβούνταν πολύ. Τον διέλυσαν.
Η τίγρη είναι νεκρή.
- Λοιπόν, αυτό είναι το τέλος. - Δεν ξέρω.
Μερικές φορές ένας νεκρός μπορεί να είναι ένας τρομερός εχθρός.
Να εκθέσετε το σώμα του στην πλατεία ώστε να το δουν όλοι.
Έτσι που όλοι να δουν ότι είναι νεκρός.
Ποιον κοροϊδεύουν; Έτσι που έχει πυροβοληθεί, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε.
- Τους κορόιδεψε πάλι. - Είσαι σίγουρος;
Αγωνίστηκα μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Νομίζουν ότι μπορούν να με κοροϊδέψουν;
- Δεν μπορούν να τον σκοτώσουν. - Ποτέ δεν θα μπορέσουν.
- Μπορείς να πιάσεις ένα ποτάμι, να σκοτώσεις τον άνεμο; - Δεν είναι ένα ποτάμι, είναι ένας άντρας!
- Και πάλι δεν μπορούν να τον σκοτώσουν. - Τότε πού είναι;
Είναι στα βουνά.
Δεν θα μπορούσες να τον βρεις τώρα.
Αλλά αν κάποτε τον χρειαστούμε ξανά, θα γυρίσει.
Ναι.
Είναι στα βουνά.